فوئاد هەرگیز ناچێت لە یاد!

نۆی خەرمانانی هەموو ساڵێک یادی گیانبەختکردنی فوئاد موستەفا سوڵتانی، یەکێک لەدامەزرێنەرانی کۆمەڵەیە. یادی گیانلەدەستدانی رابەرێکە دوای تێپەڕبوونی چوار دەیە لە مەرگی، هێشتا ناوی وێردی سەر زمانی خەڵک و پێناسەو ناسنامەی ئەویندارانی راستەقینەی شۆرش و بەرخۆدانە. فوئاد ڕێبەرێک لە دڵی خەڵکەوە هات و بۆ خەڵکیش گیانی کرد بە قوربانی، فوئاد ناوێک کەبە شانازییەوە دایکان و باوکان لە کۆرپەلە ساواکانیان دەناو دەنێن، و هەزاران کەس بە سوێند خواردن بە گۆڕەکەی بێدەنگدەبن و لە بەرامبەر ناوی ئەودا کرنۆش دەبەن. فوئاد لەدوای گیانبەختکردنی، تا ئێستاش وەک رێبازو ناسنامەو ئامانج دەبینرێ. ئەوەی فوادی کردووە، بە رەمزی مانەوە، پلەی بەرزی خوێندنی باڵا، نووسین، زمانزانی، تەمەنی زۆری ئەو لە شۆڕشدا نەبوو، نهێنی مانەوەی فوئا

شیعر

ئێوارەیە دڵ پڕ خەمە کۆساری مەریوان هەرگیز وەکو ئەمڕۆ نەبووە شاری مەریوان دایکێ لە پەنای کێوی سەری گۆلی زرێبار خەمبار دەگریێت و دەکا شیوەن و هاوار دانیشتووە ڕەشپۆش و دەپاڕێتەوە خەمناک سەرپۆشی ڕەش و زولفی سپی ڕشتووە سەر خاک ئەو دایکە پەشێوە بە دڵێ پڕ لە خەم و ئێش بەم شێوە دەناڵێت و دەڵێ بە قەبری دەروێش: خەو بەسیەتی دەروێش دەسا هەستە درەنگە نازانی دڵی مەردومی ئەو شارە چ تەنگە؟ چۆن بێخەبەری کە فەیلەقووس هاتووە دیسان؟ نوێژێ بکە دۆعایە کە دەروێش هەمیسان ئەمڕۆ لە بەیان خوێنی کوڕی لاوی ڕژاندم کوشتی دوو کوڕی ژیر و دڵی پیری شکاندم هەر شوێنێ دەچی خوێنی گەشی لاوە ڕژاوە هەر لاوە دەبینی کە لە سێـــدارە دراوە ئەو شارە ببینە کە چ خوێنێکی لە چاوە؟ خەمبارە هەموو خەڵکی و فرمێسکی نەماوە بۆ نوێژ درەنگە

سەرکردەی ئاگر و خوێن:- کاک فوئاد مستەفا سوڵتانی

فوئاد مستەفا سوڵتانی، لە ساڵی ١٩٦٦دا کاتێک لە بەشی پیشەسازی زانکۆی ئاریامیهری تاران دەیخوێند، شانبەشانی ژمارەیەک ڕۆشنبیری چەپ و سۆسیالیست گوڕ بە خەباتی سیاسی دەدات و لە ساڵی ١٩٦٩دا ڕێکخراوێکی سیاسی لەسەر بنەمای بڕوابوون بە دادپەروەری کۆمەڵایەتی و یەکسانی ژن و پیاو دادەمەزرێنێت. بەهۆی دڕندایەتی دەزگای ساواکەوە،٩ ساڵ خەباتی نهێنی دەکەن و لەو ماوەیەدا بڵاوکراوەیەک بە ناوی "شەونامە" لە ڕۆژهەڵاتی کوردستان دەردەکەن کە وێڕای ڕیسواکردنی ڕژێمی پەهلەوەی، ئاستی هوشیاری کۆمەڵگا و بە تایبەت زەحمەتکێشانیش پێش دەخەن. کاک فوئاد دوای تەواکردنی زانکۆ، وەک ئەندازیاری کارەبا لە شاری مەریوان دەستبەکار دەبێت، لە کاتی کارکردنیدا بە هەموو هێزیەوە لەدژی گەندەڵکاران دەوەستێتەوە و ئەو هەڵوێستەش جێگای قبوڵکردنی دەزگا

یادت دەکەین رێبەرە خاکیەکەی گەل و ھەژاران!

دوای 39 ساڵ لە شەھید بوونت، ھێشتا قورسایی ئازاری ساتەوەختی بیستنی خەبەری گیانبەخت کردنت لە دڵی ھەموومان دا وەک خۆی ماوە، ئەڵێی ھەر دوێنێ کارەساتەکە رووی داوە، بە بینینی شەپۆلی رێپێوانی مەزنی مەریوان و کوردستان یاداوەری و کاریگەریەکانت لە دڵمان دا ھەزار جار تر زیندوو دەبێتەوە. ئەوەی ھزرت لە ھەر کوێیەکی رۆژھەڵات و کوردستانی مەزن دەبیندرێ ئاکامی ماندوو بوون و بڕوای قوڵی ئێوە بوو بە گەل، ئاخەر ئێوە پشت و پەناتان گەل بوو، خەمخۆری ھەژاران بوون، ھەموو شتێکتان بۆ گەل بوو. رێکخستن و کۆکردنەوەی وزەی جەماوەری زڵم لێ کراوی کۆمەڵگا، بیر و رەنجی 24 سەعاتەی ئێوەی دروست دەکرد، ئێور بە 11 مانگ دوای ئازاد بوونت لە زیندان ئەو ھەموو حەرەکەتە جەماوەریەت رێبەری کرد، ئاخۆ ئیستاکە لە ژیان دا بوایەیت کوردستان لە چ ق

به یاد رفیق کاک فواد مصطفی سلطانی اُسطورۀ عصیان و مقاومت

به یاد رفیق کاک فواد مصطفی سلطانی اُسطورۀ عصیان و مقاومت خستارهائی از رفیق کاک فواد مصطفی سلطانی قانون حيات، قانون آرمان ها است. مهمترين و اصلي ترين گام هايي كه براي انسانيت بر مي داريم، ايمان ژرف به آرمان هايي است كه به آن ها اعتقاد داريم " اگر وجود انسان، به اكسيژن بستگي دارد، وجود انسانيت نيز به انديشه پيوند خورده است. نشانه اي متمايز كه به انديشه ايمان مي دهد، برقراري وجدان جمعي در اجتماع است " " انسان استاندارد، به معناي واقعي كلمه، انسان دلسوز و خير خواه و داوطلب است " " مدام بايد به دنبال ايده هاي نوين درباره ي انسانيت باشيم و بکوشیم آن را به زباني ساده براي توده هاي خلق بيان كنيم " " هنگام گفتگو و ديالوگ، ابتدا عنوان كنيم هدف ما از معرفي آن نظريه كه به كار برده ايم چيست. بزرگترين مشك

بۆ کاک فوئاد

ئەمساڵ لەکاتێکدا یادی گیانبەختکردنت ئەکرێتەوە، کە هەموو کوردستان بەدەم شنەی بانگەوازتەوە لەجۆش و خرۆشدایە! کاک فواد، ڕێبەرێک بۆ هەردەم و هەرکات وساتێک، ڕێبازەكەی رێبازێک بۆ چارەسەری پرسە سەختەکانی ناو شۆڕشی کوردستان! بۆ فوادێک تووی شۆڕش بوو، برووسکە بوو تین بوو، شۆڕشگێڕی چۆن ژیان و خودی ژین بوو بۆ فوادێک، ڕێبازەكەی، لەهەرکوێ بێت، ژیان لەوێیە بۆ فوادێک، ڕاستیەکانی گەشاندەوە و چۆکی درۆ و فێلبازیەکان لەئاستی بیریدا نەوییە! بۆ فوادێک کوردستانی کردە سەنگەر، بۆ یەکسانی و وەک یەک ژیان بۆ فوادێک، بوو بە سروود بۆ وتنەوە و بۆ ئارامی سەربێشکەی منداڵانی گشت هەژاران... بەڕاستی وابوو، شۆڕشگێڕی زەحمەتکێشان، چرای رێی دەرون پڕئێشان، بۆ فوادێک کە لەسەنگەرە و یادی لە دڵمان ڕابەرە... ئەمڕۆ ساڵڕۆژی گیانبە

كاك فواد، سوسياليستی انسان گرا و رهبری برای تمام فصول

كاك فواد، سوسياليستی انسان گرا و رهبری برای تمام فصول در حرفه ي سخت انقلابي مرگ رويدادي است كه مدام اتفاق مي افتد. «ارنستو چه گوارا» مقدمه: شايد تا كنون ده ها مقاله و چندين كتاب درباری كاك فواد منتشر شده باشد و با وجود اينكه جنبش هاي انقلابي و آزادي خواه مخالف بی عدالتي و نابرابري هاي اجتماعي صحنه هر روز زندگي ما شده است و ديگر ظاهرا انقلابي گري همچون روش هاي مرسوم در دهه ي 60 نقش موثري در اين مبارزات بازي نمی كند، اما زندگي و مرگ و مبارزات كاك فوئاد و ميراث بجا مانده از او و ديدگاهي كه او در كردستان رهبري ميكرد هم چنان يكي از مورد علاقه ترين موضوع هاي مورد نظر توده های خلق د ركردستان است. هنوز در بسياري مناطق يكی از رايج ترين سوگندهای مرسوم ، سوگند به مزار و خون شهيد فوئاد است. به اين ع

تۆ به هيزيت نامريت مردن له ئاستتا كويله يه

توبه هيزيت نامريت مردن له ئاستتا كويله يه چونكه گيانى تو دروشمه ، بانگه وازه ، ريگه يه كاك فواد له ريبه ران ودامه رزينه رانى كو مه له . كه سايه تى دره وشاوه ى بزووتنه وه ى شورشگيرانه ى كوردستان و بزووتنه وه ى كومونيستى ئيران ؛ سالى ١٣٢٧ هه تاوى له ئاوايى ئالمانه ى مريوان له دايكبو و. سالى ١٣٤٨ له گه ل ژوماره يه ك له هاوسه نگه رانى ريكخراوى كومه له يان دامه رزاند ؛ سالى١٣٥٢ له لايان ساواكى شاوه دسبه سه ر كراو. له سه رو به ندى راپه رينى كو مه لانى خه لك ده ژ رژيمى پهلوى له زيندان ئازاد بو ، كاك فواد دوايى ئازاد بوونى له زيندان ته نيا بو ماوه ى ١١ يازده مانگ ژياو ئه و ماوه كررته دا وه كوو ريبه ريكى شورشگيرانه ى كوردستان له هه موو بواره كانى خه باتى سياسى ، مدنى ، ديپلوماسى ، و خه باتى پيشم

ڕاگەیەندراوی ناوەندی هاوکاریی حیزبەکانی کوردستانی ئێران

ڕاگەیەندراوی ناوەندی هاوکاریی حیزبەکانی کوردستانی ئێران بە بۆنەی یادی ٣٩ ساڵەی گیانبەختکردنی کاک فوئاد مستەفا سوڵتانی لە مێژووی بزووتنەوە رزگاریخوازەکان کەم نین ئەو بلیمەت و سەرکردانەی کە گیانیان لەپێناو گەیشتن بە ئازادی و ئامانجەکانیان بەخت کردووە. بزووتنەوەی کورد لە کوردستانی ئێرانیش وەک بزوتنەوەیەکی حەقخوازانە لە ماوەی لەسەر کاربوونی کۆماری ئیسلامی لە ٣٩ ساڵی ڕابردوودا خەساری گەورەی داوە و لە هەموو هێزە سیاسیەکاندا رێبەڕانیش بە خوێنی خۆیان مەشغەڵی ئەو شۆڕشەیان گەرم ڕاگرتووە. یەکێک لەو سەرکردانه کاک فوئاد مستەفا سوڵتانیه کە له رۆژی ٩ی خەرمانانی ١٣٥٨ی هەتاوی گیانی لە پێناو گەیشتن به ئامانجەکانی بەخت کرد، کاک فوئاد سیمایەکی ناسراو و هەروها ئەندامی بنەماڵەیەک بوو کە ٤ برای دیکەشی لە بەربەرەکا

تۆ بەهێزی نامری مردن لە ئاستتا کۆیلەیە

تۆ بەهێزی نامری مردن لە ئاستتا کۆیلەیە چوونکە گیانی تۆ درووشمە بانگەوازە ڕێگەیە تۆ چیای دەنگدانەوەی دەنگی کپی چەوسانەوەی بوومەلەرزەی راپەڕینی سەردەمی بووژانەوەی هۆنراوەی حەمە عەزیز بۆ یادی کاک فوئاد وتراوە بەڕێزان هاوڕێیان. بەیانی یادی گەورە پیاوی ئینساندۆست، سەر لەپێناوی خەباتی ڕزگاریی کوردستان، کاک فوئادی موستەفای سوڵتانییە کە یادی هەمیشە لە دڵاندا زیندووە و ڕێگای خەباتەکەی هەرچەند بەلارێدا برا، بەڵام هەر بەردەوامە. من کاک فوئادم ساڵی ١٩٧٨ لە مەریوان ناسی و لەوێ بە خزمەتی گەییشتم. چەندین جار ڕێک کەوتووە، نانی نیوەڕۆ و نانی ئێوارەمان لە کاتی کار و خەباتی ڕۆژانەدا لە مەریوان پێکەوە خواردووە. کاک فوئادم بە گەورەترین و باشترین مامۆستای خۆم زانیوە و بیرەوەریی زۆرم لەگەڵیا هەیە کە لە بیرەوە

سەرەتای لادان لە رێبازی کاک فواد،

سەرەتای لادان لە رێبازی کاک فواد، لە کۆنگرەی دوی کۆمەڵەوە دەستی پێکرد. ئەو کاتە کە بە ناوی نەهێشتنی پۆپۆلیزم، کەوتنە کوێر کردنەوەی ئەو رێگا و هۆکارانە کە کۆمەڵەی وەکوو هێزێکی چەپ، کردە هێزێکی جەماوەری. رێ و رێبازێک کە بیری چەپ و سۆسیالیستی بەشێوەیەکی پراکتیکی بردە ناو جەماوەری چەوساوە و زەحمەتکش و گشتگیری کرد بوو. هەر ئەو کاتە بوو کە ئیتر وشەی "فەلا" وەکوو جنێوێکی سیاسی بەکار بردرا. تاقمێکی بێ ناو و نیشان و بێ بەری لە جێگە و پێگەی جەماوەری و ناشارەزا لەگەڵ حەز و ئاواتەکانی کۆمەڵانی زەحمەتکێش، کۆمەڵەیان بەرەو تەریک کەوتنەوە پاڵ پێوە ناو. ئیتر لەو کاتەوە سواری هەورەکان بوون. تا هات دور کەوتنەوە لە خەڵک. بە جێگەی کاری جەماوەری و رێکخستنی کۆمەڵانی خەڵک، پەنایان بردە بەر تیورییە وشک و دوگمەکان کە

جوانی که مثل همه ما بود

‍ جوانی کەمثل همه ما بود از آسمان به زمین نیامده بود، مثل همه ما درد مشترک داشت، کسی که نگذاشت شرایط بر او غالب شود بلکه او بر شرایط فائق آمد وتوانست تغییر عمیقی در طرز نگاه جامعه به مسائل سیاسی و اجتماعی ایجاد کند. او مهندس مبارزات مردمی بود. او باورمند به رهایی انسان بود. او بتی نبود که دیگران پرستشش کنند. او آزادی را برای کارگران و زحمتکشان، برای زنان و کودکان میخواست. او انسانی بود که انقلابیگری را بە ما آموخت، او اسطوره ایی نبود که ما در چنبره او باشیم، او رها بود و رهایی را نیز به ما یاد داد. یاد کاک فواد مصطفی سلطانی گرامی و راهش پر رهرو باد

دوو نووسراوەی کورت

کاک فوادی رابەر هەتا ئێستاش دەردی گەورەی گەلی کورد لە رۆژهەڵاتی کوردستان، دەردی بێ تۆییە. دەمێکە پرسیارێک منی بەخۆیەوە مەشغوڵ کردوە، بۆ هەتا ئێستا وانەکانت بەوجۆرەی پێویستە نەکراوەتە قوتابخانەیەک بۆ رزگاریمان. یان بۆچی بەوجۆرە پێویستە و شایانی گەورەیی تۆیە، بە نەوەی نوێ نەناسێدراویت؟؟!! وه‌سیه‌تی دایه‌ به‌هیه‌: دوای مردن به ‌هه‌ر شێوه‌یه‌ك بوو بمنێرنه‌وه‌ بۆ ئاڵمانه‌. پاشان پشتوێنه‌ خوێناوییه‌كی حسەین ـم تێوه‌ بپێچن. چاوبه‌سه‌كه‌ی ماجیدـم بكه‌نه‌ كه‌مه‌ر به‌ند، ژێر كراسه‌كه‌ی فۆئادـم له‌ به‌ر بكه‌ن، به‌ كراسه‌ خوێناوییه‌كی ئه‌مجه‌د سه‌رم ببه‌ستن، به‌جامانه‌كه‌ی ئه‌مین دامپۆشن. جا ئه‌و كاته‌ له‌ تاڵه‌سوار لای جوانه‌مه‌رگه‌كانم بمنێژن...

چەوسانەوەی ھەژاران .......ئاسایشی زۆرداران.

چەوسانەوەی ھەژاران .......ئاسایشی زۆرداران. نەیانزانی نرکەی شێرانەی فوئاد و عەتا و حسەین و موسا و لالە حەمە و ئەمین و ڕەووف و ماجد و ئەمجەد وجەلال و سەدانیتر ھێشتا لە مەریوان و ھەمو کوردستان دەنگ ئەداتەوە. نەیانزانی ئەو نەمامەی وا لە کانی میران چێندرا، ئەمڕۆ باڵای بە قەد باڵای ھەمو کوردستانە و سێبەری ھەمو کون و قوش بنێکی گرتوەتەبەر. نەیانزانی ژێر کراسەکەی فوئاد و پشتوێنەکەی حەسین و جامانەکەی ئەمین تەنیا لە لای دایە بەھیە نین بەڵکو بون بە ئاڵا و پلاکاردی سووری دەستی خەباتکارانی سەرشەقام، نەیانزانی خوێنی ڕژاوی ٩ ئەستێرەی سوور لە پادگانی مەریوان، بوە بە شەبەق و لە زرێبار شەوق ئەداتەوە. نەیانزانی کچانی دلێر و شێرە کوڕانی مەریوان سرودی مەشغەڵان بێباکانە دەڵێنەوە و پلاکاردی سوور دەشەکێننەوە. نەی

به یاد اعدامیان 3 شهریور 58، پادگان مریوان

به یاد اعدامیان 3 شهریور 58، پادگان مریوان شرح از ملکه مصطفی سلطانی، از سایت خاطرات تسخیر کننده: چیزی نگذشت که خلخالی در روز 3 شهریور از راه رسید و فوراً شروع به مجازات افرادی کرد که معتقد بود مسئول خشونتهای روز 23 تیر هستند – با این نظریه که مجازات عدم فرمانبرداری از رژیم، چیزی به جز مرگ نخواهد بود. روز پس از ورودش، یعنی 3 شهریور، خلخالی دستور اعدام نه مرد را صادر کرد. روزنامه اطلاعات گزارش کرد که مردان اعدام شده، حسین مصطفی سلطانی، امین مصطفی سلطانی، سید حسین پیرخضرانیان، سید احمد پیرخضرانیان، فائق عزیزی، علی دادستانی، بهمن اخضری، جلال نسیمی، و احمد قادرزاده میباشند. این افراد همان روز توسط جوخه آتش تیرباران شدند. فائق عزیزی بنا به گزارشها یکی از اعضاء شورای شهر بود.[ علی دادستانی، جلال

یادی از آن تابستان کە باران تیر بارید

«جلال نسیمی»، «حسین پیرخضرانیان» و من هر سه سوار بر موتورسیکلتی که جلال می‌راند از خیابان فرمانداری به مرکز شهر می‌رفتیم. ما هر سه خسته از کار جابجایی و فرستادن وسایلی که در خانه «حسین مصطفی‌سلطانی» بود به «هه‌جبنه» [روستایی در نزدیکی شهر مریوان]بودیم و هوا هنوز گرم از روزی مردادی بود. حسین از این‌که کار به‌خوبی پیش رفته خوشحال بود. نزدیکی‌های چلوکبابی مطبوع (چلوکبابی کا حمه کریم)، جلال گفت: مهمان من، برویم شام بخوریم. پس از خوردن شام، در شهر گشتی زدیم. از جلو ساختمان دخانیات که رد می‌شدیم. حسین خطاب به من گفت: حیف که فرصت نکردی شعر مورد علاقه‌ی مرا (دوژمن تا که‌ی بده‌م باجت) روی دیورا بلند این ساختمان خطاطی کنی. این شعر را «آواره» برای توتون‌کاران منطقه‌ی سردشت سروده بود و من آن را در کما

© 2023 by Franklin Day School. Proudly created with Wix.com

  • Kak Foad Facebook
  • Foad Mostafa-Sultani youtube